Kamikaze in het verkeer

Door Emiel1984 op vrijdag 20 maart 2009 21:58 - Reacties (29)
Categorie: Vervoer, Views: 5.796

De vrijdagavond is voor mij meestal de avond om de koelkast aan te vullen. Daar rijd ik dan een aantal kilometers extra voor omdat mijn woonplaats enkel een kleine supermarkt heeft met toeristenprijzen. Daarnaast ben ik er even tussenuit na een dag werken. Ik doe dit al een jaar of twee en ben ik deze periode nooit iets extreems tegen gekomen op de weg. Natuurlijk wel kleine irritaties gehad van mensen die plotseling remmen, voorsorteren of 60 blijven rijden op een weg waar je 80 mag. Maar we blijven mensen dus fouten maken gebeurt nu eenmaal en daar heb ik dan ook echt geen problemen mee.

Zelf vind ik niet dat ik extreem goed kan rijden en raak daarnaast snel 'gespannen' in het als mensen als een gek van links\recht gaan en om de 100 meter remmen omdat ze harder gaan dan de 120 die de meeste mensen wel aanhouden. Ik zet me auto daarom als het druk is op de rechterbaan (en cruise controle aan) om de colonne van vrachtwagens maar te volgen. Ik kom dan een stuk relaxter aan op de bestemming. Heb daarnaast nooit schade gereden met meer dan 60 duizend kilometer in 3 jaar tijd achter me, ook niet door andermans schuld. Deze avond bracht bijna verandering in deze curve.

Iedereen kent het denk ik wel de termen 'wegmisbruikers' \ 'blikken op de weg'. Maar die zie je meestal lekker veilig op de bank met een zak chips voor je neus. Deze avond ben ik helaas een op wraak ingesteld persoon tegen gekomen op het moment dat ik blijkbaar een grote fout maakte.

Ik zal even een uitleg geven over wat er gebeurde bij het wegrijden van de supermarkt deze avond;
---------------------------------------------------------
Wegsituatie: Links van de uitrit is na 5 meter een scherpe bocht waar je niet doorheen kan kijken en rechts zijn na 5 meter stoplichten. De afrit kan je niet normaal afrollen omdat deze te hoog is.

Op het moment dat ik bij de uitrit stond waren er zoveel mensen voor het stoplicht dat ik en een auto voor me niet eruit konden. Toen eenmaal het licht op groen sprong kwam er ruimte en de auto voor me voegde in. De stoplichten gingen op dat moment al naar orange vervolgt door rood.

De weg was weer vrij en ik keek naar links toen rechts en rolde rustig de uitrit af aangezien deze dus wat hoog was. Net op het moment dat ik half op de weg stond kwam een gek de bocht om zetten die vol in de ankers moest om mij niet te raken. Maar gelukkig was het maar bijna dus ik rolde maar naar het stoplicht welke nog steeds op rood stond.
---------------------------------------------------------
Op het moment dat ik bij het stoplicht groen werd merkte ik dat de bestuurder die mij bijna had geraakt op zijn gaspedaal zat te stampen. Ik reed daarom maar vlotjes de bocht om want ik voelde me er al niet lekker bij. De bestuurder was daarna snel naast me beland en keek me met vuurrode ogen aan.

Ik bleef vooruit kijken en lachte maar want wist eigenlijk niet wat ik anders moest doen. Blijkbaar had ik het toen helemaal gedaan want hij drukte het gaspedaal nog even verder door om zich voor mijn auto te gooien. Eenmaal voor me gooide hij de auto vol op de rem waardoor ik bijna in zijn achterbak belande maar gelukkig nog wist te ontwijken door snel naar de linkerbaan te manoeuvreren. Onbewust gooide ik de vinger omhoog door de schrikreactie. De bestuurder begon toen na 3 remproeven eindelijk weer normaal te rijden en ik had het idee dat het over was.

Helemaal gespannen van de uitgehaalde actie vervolgde ik mijn weg. Een aantal meter voor het kruispunt ging hij blijkbaar rechtdoor. Ik zet me knipperlicht maar naar links omdat ik geen zin had om deze bestuurder nog tegen te komen.

Blijkbaar wilde hij me volgen want hij gooide de auto ook maar naar links op dat moment. Toen ik dit eenmaal door had dacht ik 'weg hier en snel, dit wordt eng', dus ging weer naar de baan voor rechtdoor welke inmiddels aan het rijden was.

Aangezien hij geen reactie liet zien terug te willen dacht ik nog mezelf bang te maken. Helaas was niks minder waar, de bestuurder zag ik in de binnenspiegel na een aantal auto's achter me weer invoegen voor dezelfde rijrichting. Dit herhaalde zich een aantal keer maar hij bleef achter me rijden tot ik bij het laatste kruispunt was beland om de stad te verlaten. Hij gooide hem voor me auto neer en ik deed gelukkig op dat moment maar direct mijn deuren op slot.

De bestuurder van naar mijn idee 20 jaar stapte uit en liet zijn autodeur open staan en bolde zijn vuisten. Helaas kon ik geen kant meer op. Hij commandeerde mij de deur open te doen en begon met dreigende stem te zeggen dat mijn vinger naar hem totaal niet kon. Toen ik probeerde te vertellen dat de remproef op een drukke weg nog veel minder kon werd hij stil. Hij begon toen maar over wat er bij de uitrit was gebeurt. Gelukkig sprong het stoplicht op groen en had de baan rechts van me blijkbaar door dat ik in een benauwde situatie zat en gaf me daarom de ruimte om weg te kunnen. De bestuurder gaf daarop nog tevergeefs een klap op mijn raam.

Nadat ik de stad uit was gereden zag ik een politieauto staan die net wilde vertrekken om een auto zonder achterlicht te assisteren. Ik knipperde nog even omdat ik het idee had nog achtervolgt te gaan worden maar ze hadden dit blijkbaar niet door en gingen de totaal andere richting op. Omdat ik in de spiegel niet de bestuurder meer zag. vervolgde ik met nog meer spanning dan voorheen mijn weg. De kilometers die daarop volgde zat ik dan ook continue in de spiegel te kijken en stopte zo af en toe maar om zeker te zijn van het af te zijn. Ik had die jongen best wel aangekund.

Nu teruggekeken op wat er is gebeurt, weet ik wel dat ik de volgende keer minstens eraan probeer te denken de kentekenplaat op te schrijven. En daarnaast de bestuurder op een ander manier probeer kwijt te raken door erachter te blijven rijden en de ruimte open te houden om weg te kunnen.